اسید کلریدریک: بیشتر مواد فلزی، از جمله مواد مختلف فولاد ضد زنگ، در برابر خوردگی اسید هیدروکلریک مقاوم نیستند و فروسیلیکون با سیلیکون بالا فقط برای اسید کلریدریک 30 درصد زیر 50 درجه قابل استفاده است. برخلاف مواد فلزی، اکثر مواد غیرفلزی مقاومت خوبی در برابر خوردگی در برابر اسید هیدروکلریک دارند، بنابراین شیرهای لاستیکی (مانند فلوروپلاستیک ها) بهترین انتخاب برای انتقال اسید هیدروکلریک هستند. با این حال، اگر دمای محیط از 150 درجه بیشتر شود یا فشار از 16 کیلوگرم بیشتر شود، کار با هر نوع پلاستیک (از جمله کلروپلاستیک یا حتی پلی تترااتیلن) دشوار خواهد بود. اسید هیدروکلریک که بیش از این شرایط باشد در بازار موجود نیست.
چگونه می توان دریچه های مقاوم در برابر خوردگی را هنگامی که یک شیر ایده آل وجود دارد انتخاب کرد؟
اسید سولفوریک: به عنوان یکی از محیط های بسیار خورنده، اسید سولفوریک یک ماده خام صنعتی مهم با طیف وسیعی از مصارف است. خوردگی مواد با غلظت ها و دماهای مختلف اسید سولفوریک بسیار متفاوت است. برای اسید سولفوریک غلیظ با غلظت بیشتر از 80 درصد و دمای کمتر از 80 درجه، فولاد کربن و چدن مقاومت در برابر خوردگی خوبی دارند، اما برای اسید سولفوریک با جریان با سرعت بالا مناسب نیستند، برای مواد دریچه، فولاد ضد زنگ معمولی مناسب نیستند. مانند 304 و 316 نیز محدودیت هایی در استفاده از محیط های اسید سولفوریک دارند. بنابراین شیرهای پمپ برای حمل اسید سولفوریک معمولاً از چدن سیلیکونی بالا (با سختی زیاد در ریخته گری و فرآوری)، فولاد ضد زنگ پر آلیاژ (شیر آلیاژی شماره 20)، فلوروپلاستیک و ... ساخته می شوند که مقاومت خوبی در برابر اسید سولفوریک دارند. اگر فشار بیش از حد بالا باشد و دما افزایش یابد، نقطه استفاده از شیرهای پلاستیکی تحت تأثیر قرار می گیرد، بنابراین فقط می توان توپ های سرامیکی را انتخاب کرد که قیمت بسیار بالاتری دارند.
